+302310288488 info@dieseltravel.gr

Για τον ελεύθερο σας χρόνο…

Για τον ελεύθερο σας χρόνο…

 

Γέφυρα Ατατούρκ

 

Η Γέφυρα των Μαρτύρων της 15ης Ιουλίου , ή πρώτη γέφυρα του Βοσπόρου, επίσημα “Γέφυρα Ατατούρκ” είναι η μία από τις δύο γέφυρες που ενώνουν τις δύο ακτές του Βοσπόρου, η άλλη είναι η γέφυρα Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ. Η γέφυρα ενώνει το Ορτάκιοϊ στην ευρωπαϊκή πλευρά με την έναντι ασιατική ακτή Μπεηλέρμπεη και είναι μόνο για οδική χρήση. Πρόκειται για κρεμαστή γέφυρα, που φέρεται από δύο έναντι επάκτιους πυλώνες ύψους 165 μ. έκαστος, με κεντρικό άνοιγμα 1.074 μέτρα, πλάτους 34 μ και συνολικό μήκος 1.510 μέτρα. Το κατάστρωμα της γέφυρας φέρεται σε ύψος 64 μέτρα υπέρ την επιφάνεια της θάλασσας του Βοσπόρου χωρίς έτσι να παρεμποδίζεται η ελεύθερη ναυσιπλοΐα. Ουσιαστικά πρόκειται για διηπειρωτική γέφυρα διπλής κατεύθυνσης, με τρεις λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση συν μία βοηθητική και μία μικρή για πεζούς, επίσης ανά κατεύθυνση. Όταν ολοκληρώθηκε το 1973, η γέφυρα ήταν η 4η μεγαλύτερη σε μήκος κρεμαστή γέφυρα στο κόσμο και η μεγαλύτερη έξω από τις ΗΠΑ. Σήμερα είναι η 19η μεγαλύτερη. Η ίδεα για την κατασκευή μιας γέφυρας στο Βόσπορο χρονολογείται από την αρχαιότητα.

Γενί Τζαμί

 

Το Γενί Τζαμί (Τούρκικα: Yeni Camii) που σημαίνει Νέο Τζαμί, είναι ένα οθωμανικό αυτοκρατορικό τζαμί που βρίσκεται στο Εμίνονου, στην Κωνσταντινούπολη, στην Τουρκία. Βρίσκεται στον Κεράτιο κόλπο, στο νότιο άκρο της γέφυρας του Γαλατά, και είναι ένα από τα πιο διάσημα αρχιτεκτονικά μνημεία της Κωνσταντινούπολης. Αρχικά ονομάστηκε Βαλιντέ Σουλτάν Τζαμί και αργότερα Νέο Βαλιντέ Σουλτάν Τζαμί μετά από μερική ανακατασκευή και την ολοκλήρωση του μεταξύ 1660 και 1665. Η κατασκευή του τζαμιού ξεκίνησε το 1597, διήρκεσε περισσότερο από μισό αιώνα. Όπως και με άλλα αυτοκρατορικά τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη, το Νέο Τζαμί έχει σχεδιαστεί ως ένα κουλιγιέ ή συγκρότημα με παρακείμενες δομές για την εξυπηρέτηση δύο θρησκευτικών και πολιτιστικών αναγκών. Το αρχικό συγκρότημα αποτελείται από το ίδιο το τζαμί, ένα νοσοκομείο,σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης,δημόσια λουτρά,τάφους, δύο δημόσιες κρήνες και μια αγορά. Σε αυτό το συγκρότημα προστέθηκε μια βιβλιοθήκη κατά τη διάρκεια της βασιλείας του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄.

Ορτάκιοϊ

 

To Ορτάκιοϊ (τουρκικά: Ortaköy), γνωστό στα ελληνικά και ως Μεσάχωρο ή Μεσαχώρι, είναι συνοικία της Κωνσταντινούπολης, επί της ευρωπαϊκής όχθης του κάτω Βοσπόρου, στα όρια της περιοχής Μπεσίκτας. Το τούρκικο όνομά της που μεταφράζεται Μεσοχώρι, οφείλεται στη θέση της ανάμεσα στο κάστρο Ρούμελι Χισάρ και του Κουρού Τσεσμέ, ή Ξηροκρήνης. Στη θέση του Ορτάκιοϊ βρισκόταν στην αρχαιότητα η πόλη Αρχίας ή Αρχείον που ονομάσθηκε από τον Αρχία τον Αριστώνυμο, όταν εμποδίστηκε από τους Χαλκηδονίους (Έλληνες άποικοι που έκτισαν τη Χαλκηδόνα, το σημερινό Καντίκιοϊ) να κατοικήσει στην αντίπερα όχθη, όπου έφθασε στη τοποθεσία αυτή και δημιούργησε πόλη. Το Ορτάκιοϊ αποτελεί την τρίτη παραλιακή κοιλάδα βορειοανατολικά της κοιλάδας του Ντολμαμπαχτσέ, το εσωτερικό της οποίας περικλείεται από λοφοσειρά των οποίων τα νερά φέρονται στον χείμαρρο Ανμπαρλί-ντερέ που εκβάλει στο Βόσπορο. Οι λόφοι του Ορτάκιοϊ και η κοιλάδα του καλύπτονταν άλλοτε με πλούσιες καλλιέργειες αμπελώνων και κερασώνων καθώς και με συκομουριές, ενώ ονομαστές ήταν οι φράουλες και διάφορα λαχανικά της περιοχής.

Λεβέντ

 

Η περιοχή Λεβέντ της Κωνσταντινούπολης, επιχειρηματική συνοικία στη Μπεσικτάς.  Το Istanbul Sapphire είναι ουρανοξύστης ο οποίος βρίσκεται στην επιχειρηματική ζώνη του Λεβέντ, στο Μπεσικτάς της Κωνσταντινούπολης. Με ύψος 238 μέτρων ήταν το ψηλότερο κτήριο στη Τουρκία μέχρι το 2017 και το 4ο ψηλότερο κτήριο της Ευρώπης, όταν εγκαινιάστηκε το 2010. Είναι ο πρώτος οικολογικός ουρανοξύστης της Τουρκίας. Στο κτήριο στεγάζονται διαμερίσματα και μαγαζιά πολυτελείας και το διαχειρίζεται η τουρκική εταιρία Kiler GYO. Σχεδιάστηκε από την αρχιτεκτονική εταιρία Tabanlıoğlu Architects. 

 

Ασιατική πλευρά

 

Λίγοι είναι οι επισκέπτες της πόλης, που καταφέρνουν να επισκεφθούν την ασιατική πλευρά για περισσότερο από μερικές ώρες, ενώ πολλοί είναι και εκείνοι που δεν έχουν πάει ποτέ. Ένα από πλοίο από το Karakoy (κοντά στο Γαλατά) ή το Eminönö (κοντά στο Sultanahmet) θα σας μεταφέρει σε ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο της πόλης.Εδώ θα βρείτε δρόμους γεμάτους εστιατόρια, ψαραγορές και καλλιτέχνες του δρόμου, αλλά και την μοντέρνα συνοικία Moda με τις μπουτίκ, τα καφέ. Κάντε τη βόλτα σας στο όμορφο πάρκο δίπλα στο νερό και δείτε από κοντά τον εγκαταλελειμμένο, αλλά γοητευτικό σιδηροδρομικό σταθμό Haydarpasa.

 

Θεολογική Σχολή Χάλκης

 

Η Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης ήταν η κύρια θεολογική σχολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης, πριν κλειστεί από τις τούρκικες αρχές το 1971. Οι εγκαταστάσεις της σχολής βρίσκονται στο νησί Χάλκη, ένα από τα Πριγκηπονήσια. Η σχολή στεγαζόταν αρχικά στη σταυροπηγιακή Μονή της Αγίας Τριάδας, στη Χάλκη, η οποία είχε ιδρυθεί από τον Πατριάρχη Φώτιο Α΄ της Κωνσταντινούπολης. Το 1844, ο Πατριάρχης Γερμανός Δ΄ κατά την πρώτη του πατριαρχεία (1842-1845), ίδρυσε το 1843 θεολογική Σχολή στις εγκαταστάσεις της μονής της Αγίας Τριάδας, την οποία και εγκαινίασε το αμέσως επόμενο έτος στις 13 Σεπτεμβρίου 1844. Όλα τα κτήρια εκτός από ένα παρεκκλήσι καταστράφηκαν στο μεγάλο σεισμό που συνέβη στη Κωνσταντινούπολη στις 28 Ιουνίου του 1894 με συνέπεια να διακοπεί η λειτουργία της. Μετά από εκτεταμένες επισκευές και αναστηλώσεις από τον αρχιτέκτονα Περικλή Φωτιάδη, διάρκειας 17 μηνών, η σχολή με νέο πλέον κτίριο εγκαινιάστηκε στις 1 Οκτωβρίου του 1896. Σημαντική ανακαίνιση έγινε στη δεκαετία του ’50.

Χάλκη

 

Η Χάλκη είναι νησί της Τουρκίας στη Θάλασσα του Μαρμαρά ή Προποντίδα. Ανήκει σε μια συστάδα νησίδων γνωστές ως τα Πριγκηπονήσια, και κείται μεταξύ των νήσων Αντιγόνης, της Πριγκήπου και του Μικρασιατικού ακρωτηρίου Μάλτεπε (=Λόφος θησαυρού), του αρχαίου Άκρου Βρύαντος. Η Χάλκη υπάγεται στο Νομό της Κωνσταντινούπολης και αποτελεί ιδιαίτερο θέρετρο αυτής. Έχει μέγιστο υψόμετρο 448 πόδια. Στην ανατολική άκρα του νησιού είναι η Ναυτική Σχολή της Τουρκίας και στη νότια πλευρά ο όρμος Τσαμλιμάν. Επί της βόρειας ακτής της σε ύψωμα βρίσκεται το ελληνορθόδοξο μοναστήρι του 11ου αιώνα, η Αγία Τριάδα, το οποίο στέγαζε την περιώνυμη Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης, την κύρια ελληνορθόδοξη θεολογική σχολή στην Τουρκία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Αυτό το μοναστήρι προσελκύει πολλούς τουρίστες από Ελλάδα και Τουρκία. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στη Χάλκη. Το χειμώνα, ο πληθυσμός του νησιού είναι περίπου 3.000 άτομα, αλλά το καλοκαίρι, ο συνολικός πληθυσμός του νησιού φτάνει και τα 10.000 άτομα. Ο κύριος λόγος για αυτό είναι ότι αποτελεί θέρετρο και γίνονται μικρές υπαίθριες συναυλίες, καθόσον υπάρχει μια λέσχη κολύμβησης και γυμναστήρια δίπλα στη θάλασσα. Επίσης γίνεται ετήσια παρέλαση για την τίμηση του Πολέμου Ανεξαρτησίας της Τουρκίας (29 Οκτωβρίου). Για την αποτροπή της μόλυνσης, τα μόνα οχήματα που επιτρέπονται στο νησί είναι οχήματα υπηρεσιών (ασθενοφόρο, πυροσβεστική, αστυνομία, κλπ), έτσι κάθε μετακίνηση ή μεταφορά γίνεται πεζή ή με άλογα ή με ειδικές μεταφορικές υπηρεσίες, (άμαξες ή βάρκες).

Ναός της Αγίας Ειρήνης

 

Ο ναός της Αγίας Ειρήνης ήταν χριστιανική εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη. Σήμερα το μνημείο είναι γνωστό με το ομώνυμο όνομα ως μουσείο που ανήκει στο παλάτι Τοπ Καπί. Η εκκλησία βρίσκεται ανάμεσα στον ναό της Αγίας Σοφίας και το πολύ μεταγενέστερο παλάτι Τοπ Καπί. Ανάμεσα στις δύο εκκλησίες υπάρχει πλατιά λεωφόρος, στην οποία ο Ιουστινιανός είχε κτίσει τον ξενώνα του Σαμψών, τον οποίο συχνά αναφέρουν τα Βυζαντινά χρονικά. Υπήρχαν και άλλες δύο εκκλησίες με το ίδιο όνομα, η μία στην βόρεια παραλία της πόλης, η άλλη στον Γαλατά. Ο ναός αυτός ήταν ο πρώτος που κτίστηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο. Αφιερώθηκε από αυτόν στην Ειρήνη του Θεού και είναι ένας από τους τρεις ναούς που ο ίδιος αφιέρωσε σε ιδιότητες του Θεού, μαζί με την Αγία Σοφία και την Αγία Δύναμη. Θεωρείται ότι κτίστηκε στα ερείπια προχριστιανικού ναού. Υπήρξε το σκηνικό ιδιαίτερα οδυνηρών αντιπαραθέσεων μεταξύ αρειανών και τριαδικών στο πλαίσιο των μεταξύ τους θεολογικών αναμετρήσεων. Στον ναό της Αγίας Ειρήνης πραγματοποιήθηκε το 381 η Δεύτερη Οικουμενική Σύνοδος. Ήταν εξάλλου η έδρα του πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης μέχρι χτιστεί η εκκλησία της Αγίας Σοφίας το 537, γι’αυτό και ονομαζόταν και «Πατριαρχείο». Ο αρχικός ναός κάηκε το 532 κατά τη διάρκεια της Στάσης του Νίκα και ο Ιουστινιανός αποφάσισε να την ξανακτίσει. Ο νάρθηκας ξανακάηκε μαζί με τα δύο κοντινά ασκητήρια και τον ξενώνα του Σαμψών λίγα χρόνια μετά την ανοικοδόμησή του. Μέρος του θόλου επίσης, ο οποίος κτίστηκε βιαστικά, κατέρρευσε λίγο μετά, ενώ ακολούθησε και πυρκαγιά το 564. Μετά από νέα καταστροφή που συνετελέστη εξαιτίας ενός σεισμού στις 20 Οκτωβρίου του 740, περίπου έξι μήνες πριν τον θάνατο του Αυτοκράτορα Λέοντα Γ΄, η Αγία Ειρήνη επανακατασκευάστηκε κατά μεγάλο μέρος κατά τα χρόνια της βασιλείας του Κωνσταντίνου Ε, παίρνοντας την σημερινή της μορφή. Τότε διακοσμήθηκε με ψηφιδωτά και τοιχογραφίες, ενώ κάποιες από τις αποκαταστάσεις εκείνης της εποχής διασώζονται μέχρι σήμερα. Επομένως ο σήμερα σωζόμενος ορθογώνιος δίτρουλος ναός χρονολογείται στον 8ο αιώνα.

Πύργος της Κόρης

 

Ο Πύργος του Λεάνδρου ή «Πύργος της Κόρης» βρίσκεται πάνω σε νησάκι στη νότια είσοδο του Βοσπόρου, 200 μέτρα από την ασιατική ακτή της Χρυσοπόλεως στην Κωνσταντινούπολη. Χτίστηκε από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Μανουήλ Α΄ τον Κομνηνό (1143-1180) για να εμποδίζει, με αλυσίδα που έφτανε μέχρι τον απέναντι πύργο των Μαγγάνων στην ακτή του Γαλατά, την είσοδο στον Κεράτιο κόλπο. Καταστράφηκε το 1509 από σεισμό και το 1719 από πυρκαγιά, αλλά πάντα τον ανοικοδομούσαν. Στους Βυζαντινούς ήταν γνωστός με το όνομα Άρκλα. Αργότερα, ονομάστηκε λανθασμένα από τους Ευρωπαίους «Πύργος του Λέανδρου», επειδή συνέδεσαν το όνομα του με τον μύθο της Ηρούς και του Λέανδρου, που αναφέρεται όμως στην περιοχή του Ελλησπόντου. Η σημερινή του ονομασία ως «Πύργος της Κόρης» προέρχεται από αυτή την εκδοχή.

Χαμάμ

 

Το χαμάμ (ή Τουρκικό μπάνιο) είναι η Ανατολική έκδοση του ατμόλουτρου και θεωρείται η υγρή έκδοση της σάουνας. Τα χαμάμ έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην κουλτούρα των Ανατολικών χωρών καθώς ήταν μέρη συναντήσεων, εξαγνισμού και αρχιτεκτονικής ομορφιάς. Oι Ευρωπαίοι γνώρισαν τα χαμάμ μέσω επαφών με την Τουρκία, ώς εκ τούτου, μετονόμασαν τα χαμάμ σε Τουρκικά χαμάμ. Στη Δυτική Ευρώπη και ιδιαίτερα κατά τη Βικτωριανή εποχή, τα χαμάμ ήταν μέθοδος σωματικού εξαγνισμού και χαλάρωσης. Στις μέρες μας, χαμμάμ και κέντρα χαλάρωσης με χαμάμ υπάρχουν παγκοσμίως, προσφέροντας στιγμές ξεκούρασης σε όσους τα προτιμούν. Ανέκαθεν τα χαμάμ χρησιμοποιούνταν από άνδρες και γυναίκες (διαφορετικοί χώροι ή ίδιος χώρος αλλά διαφορετικές ώρες). Στην Ελλάδα, το αρχαιότερο σε λειτουργία χαμάμ βρίσκεται στην Πάτρα και χρονολογείται από το 1400. Στην Αθήνα, λειτουργούν τέσσερα ανδρικά χαμάμ ενηλίκων. Χαμάμ λειτουργούσαν και στη Θεσσαλονίκη στο μεγαλύτερο μέρος του εικοστού αιώνα. Το τελευταίο, τα “Λουτρά Φοίνιξ” έκλεισε με τους σεισμούς του 1981.

Πρίγκηπος

 

Η Πρίγκηπος είναι το μεγαλύτερο από την ομώνυμη εξ αυτού συστάδα των εννιά Πριγκηπονήσων της Προποντίδας. Απέχει 11 περίπου ναυτικά μίλια N.ΝA. από τη Γέφυρα Γαλατά της Κωνσταντινούπολης, ενάμισι από τα απέναντι παράλια και μόλις μισό μίλι από την γειτονική Χάλκη. Έχει έκταση 5,4 τ.χλμ. και πληθυσμό 7.335 κατοίκους. Είναι η κατ’ εξοχήν Πριγκηπόνησος, από την οποία πήραν το όνομά τους όλα τα Πριγκηπονήσια. Ως «Νήσος του Πρίγκηπος» αναφέρεται από βυζαντινούς χρονικογράφους από τις αρχές του 9ου αιώνα μ.Χ. Τάφοι και νομίσματα, τα οποία κατά καιρούς βρέθηκαν στο νησί, αποδεικνύουν την ύπαρξη αρχαίου οικισμού, του οποίου ο χώρος δεν έχει ερευνηθεί. Πιθανότατα βρισκόταν κοντά στα αρχαία μεταλλεία, όπου μεταγενέστερα χτίστηκε το βυζαντινό χωριό «Καρυές». Το πιο χαρακτηριστικό εύρημα είναι ο λεγόμενος «Θησαυρός της Πριγκήπου», που ανακαλύφθηκε τυχαία στην περιοχή του Αγίου Νικολάου. Αποτελείται από αρχαία νομίσματα διαφόρων περιόδων: αρχαϊκά ήλεκτρα της Κυζίκου του 6ου αιώνα π.Χ. και χρυσούς στατήρες της Λαμψάκου και του Παντικάπαιου. Το νησί αναφέρεται από τον Αριστοτέλη ως «η κυρίως Δημόνησος», μιας και «Δημόνησοι» αποκαλούνταν στην αρχαιότητα τα Πριγκηπόνησα, από κάποιον πρώτο οικιστή ονόματι «Δημόνησο». Ο γεωγράφος Αρτεμίδωρος, το 100 π.Χ., την ονομάζει «Πιτυώδη», δηλαδή πευκόφυτο, ενώ ο Πλίνιος Σεκούνδος το 23 π.Χ. την αποκαλεί «Μεγάλην Προποντίδα Νήσον». Τέλος, ο Ησύχιος ο Μιλήσιος, τον 6ο αιώνα μ.Χ., την αποκαλεί «Πιτυούσα». Προφανώς, το όνομα αυτό είχε επικρατήσει για πολλούς αιώνες λόγω της σχετικής δασώδους βλάστησης.

Μονή Αγίου Γεωργίου Κουδουνά

 

Η μονή Αγίου Γεωργίου Κουδουνά Πριγκήπου είναι από τις αρχαιότερες των Πριγκηπονήσων, αφού ήταν κτισμένη το 10ο αιώνα στα χρόνια του Νικηφόρου Φωκά.Το 1204 ερειπώθηκε από τους Λατίνους επιδρομείς της Δ΄ Σταυροφορίας. Επίσης, το 1302 σε πειρατική επιδρομή τα κτίριά της καταστράφηκαν από φωτιά. Αναγκαστικά οι μοναχοί της την εγκατέλειψαν, αφού πρώτα έκρυψαν την εικόνα του Αγίου Γεωργίου σε απόκρημνη, δυσπρόσιτη περιοχή. Την εικόνα ανακάλυψε πολλούς αιώνες αργότερα ένας τσοπάνος από την Πελοπόννησο, στον ύπνο του οποίου είχε εμφανιστεί ο άγιος, σύμφωνα με τοπική παράδοση. Έτσι ξαναχτίστηκε η μονή, στα 1751-1752 σύμφωνα με πατριαρχικά σιγίλια, από τον μοναχό Ησαΐα.Το 1781 η μονή προσαρτήθηκε στην Αγία Λαύρα των Καλαβρύτων. Το 1806 κτίστηκε στο βουνό το συγκρότημα των «παλιών» κελιών, όπως αποκλήθηκαν μεταγενέστερα, από τον ηγούμενο Αρσένιο. Το 1821, με το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης, οι Τούρκοι γνωρίζοντας τη σχέση της μονής με τη Λαύρα της Πελοποννήσου επιτέθηκαν στο μοναστήρι και σκότωσαν τους καλογήρους. Σώθηκαν μόνο δύο, οι οποίοι διέφυγαν, ξυρισμένοι και μεταμφιεσμένοι. Τα επόμενα χρόνια η μονή κατάφερε να ξαναλειτουργήσει, έστω και με δυσκολία.

Πύργος Γαλατά

 

O Πύργος του Γαλατά (τουρκ. Galata Kulesi) είναι μεσαιωνικός, κυκλικός, πέτρινος πύργος που βρίσκεται στην περιοχή Γαλατά της Κωνσταντινούπολης, στη βόρεια πλευρά του Κεράτιου κόλπου. Το ύψος του φτάνει τα 67 μέτρα, μέχρι το διακοσμητικό οβελό της κωνικής κορυφής του, ενώ η βάση του βρίσκεται 35 μέτρα από το επίπεδο του Κεράτιου κόλπου. Η εξωτερική διάμετρος του είναι 16,45 μέτρα στο επίπεδο της βάσης και η εσωτερική 8,95 μέτρα. O πύργος χτίστηκε από τη γενουατική παροικία της Κωνσταντινούπολης το 1348/9, γνωστός τότε ως Πύργος του Χριστού και χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως προπύργιο. Οι Γενουάτες είχαν αποκτήσει το δικαίωμα ανέγερσης οχυρωματικών τειχών με αυτοκρατορικό χρυσόβουλο του 1302. Μέρος των τειχών που υψώνονταν γύρω από τον πύργο είναι και σήμερα ορατά. Mετά την οθωμανική κατάκτηση και κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα χρησιμοποιήθηκε επίσης ως φυλακή. Αργότερα και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας 1960 αξιοποιήθηκε ως πυροσβεστικός σταθμός παρατήρησης, ενώ σήμερα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα της περιοχής. Ένας παλαιότερος πύργος στην περιοχή του Γαλατά είχε ανεγερθεί κατά τον 6ο αιώνα. Ο περιηγητής Εβλιγιά Τσελεμπή αφηγείται πως από τον πύργο του Γαλατά κατάφερε να πετάξει το 17ο αιώνα ο Χεζαρφέν Αχμέτ Τσελεμπή, με αυτοσχέδιο μηχανισμό φτερών κατορθώνοντας να διασχίσει το Βόσπορο και να προσγειωθεί με επιτυχία στο Ουσκουντάρ.

Γέφυρα του Γαλατά

 

Η γέφυρα του Γαλατά διασχίζει των κεράτιο κόλπο. Η πρώτη γέφυρα που καταγράφεται ήταν την εποχή του Ιουστινιανού τον 6ο αιώνα και ήταν κοντά στα Θεοδοσιανά τείχη. Στην τοποθεσία που βρίσκεται σήμερα η γέφυρα χτίστηκαν κατά το παρελθόν τέσσερις γέφυρες, η σημερινή πέμπτη γέφυρα κατασκευάστηκε το 1994. Είναι μια αναδιπλωμένη γέφυρα, 490 μέτρων. Από πάνω του διέρχονται αυτοκίνητα, τραμ και φυσικά πεζοί, ενώ όταν ο καιρός το επιτρέπει είναι γεμάτη με ψαράδες. Στην βάση της γέφυρας υπάρχει ένας όροφος που στεγάζει μαγαζιά και restaurant. Αν σηκώσετε το κεφάλι σας ψηλά ενώ διασχίζετε την γέφυρα του Γαλατά θα δείτε, από την μία πλευρά την Αγία Σοφία και το Μπλε τζαμί και από την απέναντι των πύργο του Γαλατά. Ο μεσαιωνικός αυτός πύργος είναι 66.9 μέτρων και κατασκευάστηκε το 1348. Ο κυλινδρικός αυτός κωνικός πύργος είναι από τα πιο χαρακτηριστικά αξιοθέατα καθώς ξεχωρίζει στον ουρανό της πόλης βόρεια του Κεράτιου κόλπου. Στην κορυφή του υπάρχει ένα restaurant και καφετερία, ενώ η πανοραμική θέα της παλιάς Κωνσταντινούπολης είναι φανταστική.

Οδός Του Πέραν

 

Η Μεγάλη Οδός του Πέραν είναι μία από τις πιο ξακουστές οδούς στην Κωνσταντινούπολη. Στα τουρκικά λέγεται İstiklâl Caddesi. Βρίσκεται στην ιστορική περιοχή του Πέραν (Beyoğlu) και καθημερινά την διασχίζουν χιλιάδες επισκέπτες, είναι ένας δρόμος με μήκος περίπου 3 χιλιόμετρα γεμάτος με εμπορικά καταστήματα. Η οδός του Πέραν αρχίζει από την πλατεία Ταξίμ, στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης και φτάνει μέχρι τον Γαλατά. Τη σημερινή της μορφή την πήρε στα τέλη του 19ου, αρχές του 20ου αιώνα, όταν και οικοδομήθηκαν κτήρια σε νεοκλασικό ρυθμό Κατά μήκος της οδού υπάρχουν πλήθος ιστορικών κτηρίων. Στην πλατεία Ταξίμ υπάρχει η εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Το Σισμανόγλειο Μέγαρο, που ανήκει στο ελληνικό προξενείο, είναι ένα μεγαλοπρεπές κτήριο του 19ου αιώνα, αποτελεί την ελληνική προξενική κατοικία και στεγάζει πολλές πολιτιστικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Η στοά των λουλουδιών (Çiçek Pasajı) ή στοά Χρηστάκη, γνωστή ως Cité de Péra, είναι το κτήριο που οικοδομήθηκε το 1876 από τον Χρηστάκη Ζωγράφο. Το Λύκειο του Γαλατά είναι ένα από τα παλαιότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Πόλη. Η καθολική εκκλησία του Αγίου Αντωνίου της Πάντοβα που οικοδομήθηκε το 1906. Στην πλατεία Τούνελ, όπου τελειώνει η οδός του Πέραν, υπάρχει ο ομώνυμος σταθμός του ιστορικού υπόγειου σιδηρόδρομου της Κωνσταντινούπολης (1875) που έχει μήκος μόλις 1,5 χλμ. και καταλήγει στην πάνω πλευρά του Κερατίου κόλπου. Από την Οδό του Πέραν άρχισε το Σεπτέμβριο του 1955 η οργανωμένη επίθεση, τα ονομαζόμενα Σεπτεμβριανά, του τουρκικού όχλου κατά των περιουσιών των Ελλήνων, που λεηλάτησε και πυρπόλησε ελληνικές ιδιοκτησίες στην Κωνσταντινούπολη. Πολλά σπίτια στην οδό του Πέρα είναι ακόμη εγκαταλελειμμένα λόγω του ιδιαίτερου νομικού καθεστώτος που ισχύει.

Πηγές:

Facebook