+302310288488 info@dieseltravel.gr

Η Κωνσταντινούπολη μέσα από τα δικά μου μάτια

Η Κωνσταντινούπολη μέσα από τα δικά μου μάτια

 

Κωνσταντινούπολη!!!!

Μια Πόλη που βρίσκεται ανάμεσα στην Ανατολή και την Δύση, η μοναδική πόλη στον κόσμο που βρίσκεται ανάμεσα σε δυο ηπείρους, η μοναδική πόλη στον κόσμο που γράφεται με Π κεφαλαίο.

Η μαγεία της Κωνσταντινούπολης, είναι μία συνισταμένη πολλών πραγμάτων που την κάνουν ξεχωριστή. Το φυσικό κάλλος που την περιβάλλει, το οποίο ελάχιστες πόλεις στον κόσμο συναγωνίζονται. Η δυσεύρετη ποικιλία μνημείων από μία εντυπωσιακή ποικιλία εποχών και πολιτισμών και οι μνήμες που σημαδεύουν κάθε της γωνιά, τα κτίρια της που σου μιλούν, άλλοτε ψιθυριστά και άλλοτε σου φωνάζουν για όσα πέρασαν και κινδυνεύουν να ξεχαστούν.

Η μεγαλύτερη όμως από τις ιδιομορφίες της Πόλης είναι πως δεν πρόκειται για μία πόλη. Τόσο την Κωνσταντινούπολη που χάθηκε, όσο και την Istanbul του σήμερα, απαρτίζουν περισσότερες πόλεις, περισσότερα επίπεδα, περισσότερες πραγματικότητες που συνυπάρχουν αρμονικά σε ένα αντιφατικό όλο. Όταν πρωτοαντικρίζεις την Πόλη βομβαρδίζεσαι από πολύχρωμες εικόνες που της δίνουν την ιδιότητα του χαμαιλέοντα και αυτά τα μύρια πρόσωπα τα αταίριαστα μεταξύ τους είναι που την κάνουν απίστευτα γοητευτική. Περπατώντας στους δρόμους της, έχεις την αίσθηση πως μετεωρίζεσαι σε άπειρους κόσμους. Τα μέγαρα της Μπελ Εποκ των ιστορικών συνοικιών εναλλάσσονται με τους υπερσύγχρονους ουρανοξύστες, οι χριστιανικές εκκλησίες με τα οθωμανικά τζαμιά και τις εβραϊκές συναγωγές και όλα αυτά αποτελούν ένα συνονθύλευμα τόσο διαφορετικών εικόνων, αλλά παράλληλα και τόσο μαγικών.

Η Κωνσταντινούπολη, η Πόλη του Κωνσταντίνου, υπήρξε η Βασιλεύουσα και το Φως του Κόσμου, «πόλις παλαιόθεν Ελληνίς» από την οποία Ελληνισμός και Χριστιανισμός επί αιώνες έθεσαν την σφραγίδα τους, στην μοίρα της ανθρωπότητας. Η Βασιλεύουσα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, καθόρισε επί χιλιετία και πλέον το πεπρωμένο του σημερινού Δυτικού Πολιτισμού. Ο Βυζαντινός Πολιτισμός με κύρια πηγή του την Κωνσταντινούπολη αποτέλεσε την ρίζα του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, ο οποίος θα ήταν ΑΛΛΟΣ, αν ο Μέγας Κωνσταντίνος δεν είχε μεταφέρει στα 330 μ.Χ. την πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Οικουμένης στον Βόσπορο. Με το να θέσει την πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ο Κωνσταντίνος, ανάμεσα σε ελληνικούς πληθυσμούς και σε τέτοια γεωγραφική θέση που να την καθιστά απόρθητη, προκαθόρισε το Ελληνικό της μέλλον.

Η σημερινή πόλη σε προτρέπει να περπατήσεις κάθε της γωνιά στις τρεις στεριές που σχηματίζουν οι τρεις θάλασσες της. Στο ευρωπαϊκό κομμάτι της ο Κεράτιος κόλπος χωρίζει την ιστορική Πόλη (όπως αυτή εξελίχθηκε καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής της, από την γέννησή της μέχρι σήμερα) από την καινούρια Πόλη, το Πέραν των Ελλήνων, εκεί που όλοι οι μη μουσουλμανικοί πληθυσμοί μετά την Οθωμανική κατάκτησή της άνθισαν, με πρωταρχικό το ελληνικό στοιχείο. Ο δε μαγικός Βόσπορος χωρίζει την Ευρώπη από την Ασία και μαζί με τον Κεράτιο καταλήγουν στην θάλασσα του Μαρμαρά. Την Προποντίδα, την προ του Εύξεινου Πόντου θάλασσα, που σαν τα ηλιοβασιλέματά της, δεν υπάρχουν πουθενά στον κόσμο. Είναι ονειρικό το θέαμα του κατακόκκινου ήλιου που βυθίζεται στα βαθιά νερά της, ενώ παράλληλα οι γλάροι κάνουν απίθανους σχηματισμούς.

Το πολυτάραχο παρελθόν της, χάραξε βαθιά σ’ αυτήν την πόλη τόσες αντιθέσεις και είναι μοναδικά τα συναισθήματα που δημιουργεί ειδικά σε εμάς τους Έλληνες. Το για πάνω από χίλια χρόνια σύμβολο του Ορθόδοξου Χριστιανισμού η Αγία Σοφία, ορθώνεται μεγαλόπρεπη και αλώβητη, παρ’ όλες τις μεταβολές στις οποίες υπεβλήθη. Και ύστερα τα άπειρα τζαμιά, οθωμανικά και σύγχρονα με τους πανύψηλους μιναρέδες τους δίνουν ένα άλλο χρώμα σ΄ αυτήν την παράξενη πόλη, που με ευκολία κινείται ανάμεσα στους διάφορους πολιτισμούς που άφησαν τα ίχνη τους στο πέρασμά τους.

Η επιβλητική φωνή του μουεζίνη που καλεί τους πιστούς σε προσευχή πέντε φορές την ημέρα, σε κάνει να νιώθεις πως δονείται το σύμπαν και τα συναισθήματα που σου δημιουργεί είναι ανάμικτα. Από την μια νιώθεις πως είναι μια σύνδεση ανάμεσα στην γη και τον ουρανό, από την άλλη σε γεμίζει θλίψη γιατί αυτό είναι ένα κάλεσμα μιας άλλης θρησκείας, που αντικατέστησε το ορθόδοξο παρελθόν αυτής της πόλης. Όμως γρήγορα ξεχνιέσαι όταν περιπλανιέσαι στα πολύχρωμο παζάρια του Καπαλί ή του Μισίρ τσαρσί και σε πλημμυρίζουν όλα τα χρώματα και τα αρώματα της Ανατολής. Το πέρασμα από την γέφυρα του Γαλατά αποκαλύπτει ένα πλήθος ψαράδων, που μέρα νύχτα ψαρεύουν με τα καλάμια τους και τα εστιατόρια που βρίσκονται στο κάτω μέρος της είναι από τις πιο αναγνωρίσιμες εικόνες της Κωνσταντινούπολης. Καθώς την διασχίζεις, , βλέπεις από τη μία πλευρά την Αγία Σοφία και το Μπλε Τζαμί και απέναντι τον Πύργο του Γαλατά.

Η σύνδεση των δύο ευρωπαϊκών ακτών κρίθηκε αναγκαία στα μέσα του 15ου αιώνα, καθώς το εμπόριο ανθούσε στις δύο μεριές του Κεράτιου κόλπου και οι βαρκάρηδες που εκτελούσαν τα δρομολόγια δεν επαρκούσαν για να καλύψουν τις μετακινήσεις ανθρώπων και αγαθών. Στη γέφυρα μπορείς να δοκιμάσεις ένα από τα πιο διάσημα φαγητά της πόλης. Οι ψαράδες πουλούσαν εδώ τα αλιεύματά τους για σχεδόν έναν αιώνα, ώσπου οι πιο ανήσυχοι επιχειρηματικά σκέφτηκαν να φτιάξουν σάντουιτς με ψάρια και να τα πουλάνε στους περαστικούς. Γρήγορα στήθηκαν πάγκοι με γκριλ και οι έμποροι διαλαλούσαν «Balιk ekmek!» (ψάρι σε ψωμί )

Kωνσταντινούπολη & ΒόσποροςΚαι πάνω στον λόφο του Πέραν, σημερινό Μπεύογλου, βρίσκεται η περίφημη πλατεία Ταξίμ, το σημείο αναφοράς όλων των κατοίκων της Πόλης αλλά και των άπειρων τουριστών και ο πεζόδρομος της Ιστικλάλ με τις χιλιάδες του κόσμου να τον διασχίζουν ειδικά τις βραδινές ώρες. Ένας δρόμος που ποτέ δεν κοιμάται, με τα εμπορικά καταστήματα, πολλά των οποίων μένουν ανοιχτά μέχρι και τα μεσάνυχτα, τα ζαχαροπλαστεία που εκθέτουν στις βιτρίνες τους τα παραδοσιακά γλυκά, μπακλαβάδες, λουκούμια, κιουνεφέ, ταουκοκτσού, προφιτερόλ, στημένα τόσο όμορφα, που σου έρχεται να μπεις μέσα και να τα φας όλα. Οι μυρωδιές από τα ντονέρ και τα κεμπάπ που σου σπάνε την μύτη και μουσικοί του δρόμου να παίζουν όλες τις μουσικές του κόσμου, με πλήθος ανθρώπων γύρω τους να χορεύουν και να μαγνητοσκοπούν με τα κινητά τους.

Μέσα στα στενά δρομάκια που την περιβάλλουν μπορείς να βρεις κάθε είδους διασκέδαση. Εκεί στην Ιστικλάλ, δεσπόζουν και οι Τρούλοι της Αγίας Τριάδας που είναι η Μητρόπολη της Κωνσταντινούπολης, το Σισμανόγλειο Μέγαρο, ένα καταπληκτικό κτίριο που στεγάζει το πολιτιστικό κέντρο του Ελληνικού Προξενείου και θα τα καταλάβεις από την τεράστια Ελληνική σημαία, δίπλα στην σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε στενά επίσης της Ιστικλάλ βρίσκονται και δυο από τα 3 μειονοτικά σχολεία της Πόλης. Το Ζάππειο πρώην παρθεναγωγείο και το Ζωγράφειο, πρώην αρρεναγωγείο. Το 3ο εξ αυτών η Μεγάλη Πατριαρχική του Γένους Σχολή, δεσπόζει στην περιοχή του Φαναρίου στην παλιά πόλη και στεγάζεται στο καταπληκτικό κτίριο του αρχιτέκτονα Κωνσταντίνου Δημάδη, σύμβολο της χρυσής περιόδου του Ελληνισμού της Πόλης. Αποκαλείται δε συχνά από τους ντόπιους Κόκκινο Κάστρο ή Κόκκινο Σχολείο λόγω του χαρακτηριστικού σχεδίου και χρώματός του, το οποίο οφείλει στα κόκκινα τούβλα που εισήχθησαν από τη Γαλλία. Εκεί στο Φανάρι, στεγάζεται από το 1601 στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και πιο κάτω είναι οι γειτονιές του Μπαλατά και των Βλαχερνών, με τα υπέροχα σπίτια που όμως μένουν ερειπωμένα ή κατοικημένα από φτωχικούς πληθυσμούς, που εγκαταστάθηκαν εκεί μετά την εκδίωξη των μη μουσουλμανικών πληθυσμών, να θυμίζουν ένα παρελθόν όπου ζούσε ένας πολιτισμός τόσο αλλιώτικος από τον σημερινό.

Και ύστερα είναι και η άλλη πλευρά η ασιατική που το πέρασμά της από την 1η κρεμαστή γέφυρα του Βοσπόρου αποκαλύπτει μια καταπράσινη περιοχή με σχεδιασμένες από λουλούδια πλαγιές που μοιάζουν με φυσικά χαλιά και αποτελεί το πιο σύγχρονο κομμάτι της. Και τα περίφημα γυαλιά, τα σπίτια που είναι στην κυριολεξία χωμένα μέσα στον Βόσπορο, όπως και η ονομασία τους φανερώνει, από την ελληνική λέξη γυαλός και αποδεικνύουν όλον τον πλούτο των κατοίκων τους. Και είναι πανέμορφος ο Βόσπορος, με τις φιδωτές ακτές του που όταν τον διασχίζεις μ’ ένα ειδικό κρουαζιερόπλοιο, σου φέρνει στον νου τους στίχους από το τραγούδι του Αλκίνοου Ιωαννίδη «Η πόλη μια παλιά αγαπημένη, που ξενυχτά σε ξένη αγκαλιά».

Αυτή είναι η Κωνσταντινούπολη των αντιθέσεων. Μια πόλη πολυπολιτισμική εν τη γενέσει της, που όσο και αν προσπάθησαν να αλλοιώσουν αυτό το χαρακτηριστικό της δεν το κατάφεραν. Μια πόλη που προκαλεί κάθε είδους συγκινήσεις με την ιστορικότητά της, την διασκέδαση, τις γεύσεις και τις μυρωδιές της, μια πόλη που κανείς δεν επισκέπτεται μόνον μία φορά. Γιατί είναι έρωτας με την πρώτη ματιά…

Diesel Travel

Facebook